363 in antea temporibus obtinenda. Ita, quod ego Petrus et Heredes mei prefati dicto domino Marchioni et Heredibus ac successoribus suis Marchionibus Morauie fideliter et decenter, prout melius et decencius potuerimus, seruire, parere, obsequi et intendere cum summa diligencia tenebimur, sicut fideles alii feudales naturalibus et legittimis dominis suis parent, obsecuntur, seruiunt fideliter et intendunt. In quorum euidenciam meum sigillum et in testimonium Sigilla Strenuorum Militum dominorum franconis de Pomenicz, Pote de Holn- stein et Henrici dicti Huhna de Chlum presentibus sunt appensa . Datum Brunne Anno domini Millesimo Trecentesimo Sexagesimo sexto die tercia mensis Septembris. (Orig. Perg. 4 h. Sig. im mähr. ständ. Archive inter Miscell. n. 38.) 448. Johann von Pirkenstein und Cenëk von Lichtenburg bestimmen die Grenzen zwischen den Waldern des Klosters Saar und des Johann von Lipá. Dt. 9. September 1366. s. l. Nos Johannes de Pirknstayn dominus in Rathay et Czenco dictus Krussyna de Leuchtenburk dominus in Ronow nouis castris in confinio Brunensi Recognoscimus tenore presencium vniuersis presentibus et futuris. Quod cum nobilis vir Henricus de Lipa, Su- premus Regni Boemie Marsalcus, Nos et nobilem virum Vanconem de Potenstayn super omnibus testamentis per dominum Czenkonem felicis memorie quondam de Lipa ordinatis et legatis elegisset voluntarie omnium et singulorum arbitratores et diffinitores ad ordi- nandum, arbitrandum et pronunciandum viua voce seu per patentes literas in plenaria potestate; Nos igitur Johannes et Czenco predicti primo et principaliter terminare volentes causas, que vertuntur inter Monasterium in Sar ordinis Cysterciensis super metis et limi- tibus quarumdam siluarum ipsius parte ex vna et inter dominum Henricum iam dictum parte ex allera, diligenti scrutinio et inquisicione prehabitis, nec non personaliter a fide- dignis viris, quibus res ipsa bene patuit, ambo per easdem metas et limites perducti, effectumque iuste nostre arbitracionis bona nostra fide et sine dolo, reique veritate bene investigata et cognita diffiniendo pronunciamus in hunc modum . Ita videlicet, quod a via Radostouicz, que diuidit Wlczkouicz et illa via, que de Swyetnow ducit per Wiczkowicz usque ad viam stratam, que ducit de Wrziest in Herarcz, ibidem illas omnes metas et limites in roboribus eisdem viis adiacentibus assignauimus usque ad siluam magnam. Item ab illa via strata, que ducit de Wrziest in Herarcz per limum, quod vulgariter dicitur bahno, usque ad metas et limites antiquas ipsius Monasterii signatas; ab illis vero metis et limitibus usque ad fontem, qui est sub monte clerici et ille riuulus, qui de eodem fonte fluit usque ad riuulum, qui nigra Swralczicze appellatur et idem riuulus usque ad eundem locum, ubi iste riuulus, hoc est nigra Swratczicze confluit cum flumine Swratka, ita quod omnes silue ex parte sinistra circa vias, metas et limites iacentes per nos nominaliter assignatos, ut prescribitur, sunt hereditarie Monasterii predicti et ex parte dextra ipsius domini Henrici de Lipa . Et quia tercio arbitratore hoc est domino Wancone de Potnstayn 46*