189 emunt in Bruna, de quo Cereuisiam coquunt, que in suba, sapore, colore et claritate mul- tum excedit Ceruisiam, que in Bruna ex eisdem aqua et braseo coquitur et braxatur, quam Causam dum non possent, et quod verius est dicere nollent reddere, verba litis et conten- cionis intrantes alternatim prescripta sibi ceperunt defectum et negligenciam imputare. Braxatoribus dicentibus, quod brasea cum lignis terrestribus scilicet stipitibus et truncis siccaretur, nimis excrescentes imperfecte laborarentur et tempore nimis breui, Brasiatoribus autem allegantibus e conuerso , Quod humulus in aqua non coqueretur et aqua adhuc se- micocta de patellis in dolio funderetur et sic cereuisia cruda remaneret, propter quod ex aqua superflua tota virtus Brasii quamuis multum bonum consumpta cereuisia semper fit debilis, Concludebant ergo, quod malicia ceruisie simpliciter esset braxatoribus asscri- benda. Nam ceruisie materia sunt braseum, aqua et humulus licet braseum principaliter, forma vero ceruisie sunt disposiciones debite immiscendo quo ad quantitatem et in coquendo quantum ad maturitatem ipse materie supradicte. Disposicionibus autem, quas braxatores inducunt, corruptis debita proporcio inter materiam et formam non seruatur, Quare necessarium est Cereuisiam corrumpi et aquosam fieri ac insipidam et amaram. Vnde bona prehabita deliberacione auditoque braxatorum et brasiatorum consilio propter emendacionem cereuisie statutum est. Quod quicunque ceruisiam braxare voluerit vel integrum braseum, quod capit triginta quatuor metretas vel medium, quod capit decem septem metretas, vna vice braxare debet et de integro braseo Octo vasa et duas tinas pro eo, quod wlgariter dicitur vullpier, de medio vero quatuor vasa et vnam tinam et non plus coquere debet, quod si fecerit, pro qualibet braxatura, si per Magistros, qui ad hoc pro tempore statuti fuerint, acclamabitur, soluet mediam marcam pro emenda. Si manualis braxator ostendere poterit, ex iussu domini Ceruisie prescriptum vasorum numerum se augmentasse pauciora vero vasa, sine emenda licitum est vnicuique braxare, Inscio vero domino si braxator plus de ceruisia coxerit, quod prescriptum est, nisi cum denariis emendam solual, per col- lum in cippum fori statuatur ibidem continuando, quamdiu Juralis videbitur expedire. Bra- siator eciam qui homini Ciuitatensi pro vna braxatura minus quam triginta quatuor metretas pro integro braseo vendiderit, pro qualibet vendicione quinque grossos et emens braseum similiter quinque grossos soluere tenebitur pro emenda, qui autem pro dicto numero va- sorum ceruisie plus de braseo quam predictum est, vt co melior fiat ceruisia, sumpserit, non obligabitur ad emendam. Extraneis vero brasiatores vendent licite ex braseo multum vel parum per quodcunque metretas ipsum voluerint comparare. (Aus dem Codex Nr. 34 Fol. 12 des Brünner Stadtarchives. Als Datum ist höchst wahrscheinlich das Jahr 1353 zu setzen, da diese Verordnung unmittelbar auf jene folgt, welche den Zins von den Häusern der öffentlichen Dirnen betrifft.)