ŘEČI PŘI POHŘBU CÍSAŘE KARLA IV. 433 B. Reč Vojtěcha Rankova z Ericinia. Incipit concio Adalberti Ranconis de Ericinio in Doemia, scolastici ecclesie Pragensis, magistri in sacra theologia et in artibus liberalibus Pa- risius, quam ordinavit pro die deposicionis seu sepulture serenissimi domini Karoli quarti, Ro- manorum imperatoris et semper Augusti et Boe- mie regis, de mandato domini nostri domini Johannis, archiepiscopi Pragensis et legati S. Romane ecclesie reverendissimi, facta coram eo- dem reverendissimo patre et coram aliis multis prelatis et. principibus in dicta ecclesia Pragensi. Idcirco ego plorans et oculus meus deducens aquam, qui« longe factus est a me consolator. (Threni [Jeremiae] primo cap.) Reverendissimi in Christo patres et incliti principes hic presentes, apparet michi, quod verba thematis nostri potest dicere sacrum Io- manum imperium et inclitum Boemie regnum, quinymmo tota christianitas et tota christicola- rum universitas sui consolatoris precipui post deum et sanctam Itomanam ecclesiam viduata et viduate, presidio et patrocinio in morte Augusti cesaris orbata et orbate. Idcirco ego plorans et oculus meus deducens aquam, quia longe fac- tus est à me consolator. Beatissimus et diser- tissimus ecclesie sancte doctor Jeronimus in quadam epistola, quam ad Heliodorum de morte Nepociani presbiteri scripsit, in principio epi- stole sic inquit: Grandes materias ingenia parva non sufferuunt et in ipso conatu ultra vires ausa succumbunt, quantoque maius fuerit, quod di- cendum est, tanto magis obruitur, qui magui- tudinen rerum verbis explicare conatur. Et ob hoc cogitanti mihi de prosecucione assumpti thematis et transitu ab hac mortali vita impe- rialis et regalis in hac nobilissima persona sce- matis flere magis libet quam aliquid dicere, que- stus et genitus texere quam accuratis rethoris verbis iuservire. Nec immerito. Cuius enim vel saxeunr pectus occasus iste Augusti cesaris ad fundendum ubertim laerimas non emolliatur, quod tam ferum cor et Phario tyranno truculencius, quod in nostri cesaris obitu a fletu se continere valeat et totum resolutum in lacrimas gemitu vehementi non liquescat, que tam dure aures et Ulixeis obfirmate repagulis, que ad tantum principum et militum in morte cesaris rugitum obsurdescant, que denique de silice excisa pre- cordia et hircanarum tygrium lacte nutrita seu fota, que in hac deposicionis die lacrimosos sin- gultus non erumpant? Quis ergo dabit capiti meo aquam et oculis meis fontem lacrimarum, ut possim plorare die ac nocte cum Jeremia pro- pheta mortem nostri consolatoris, nostri pro- tectoris, domini nostri augustissimi cesaris et imperatoris (Jer. 9. cap.). Nam proch dolor hiis nephastis diebus, quibus nostris exigentibus cul- pis meruimus videre mala, cecidit corona capitis nostri, versus est in luctum chorus noster, or- gana nostre leticie sunt suspensa in salice et non est, qui consoletur nos ex omnibus caris nostris (Psalm. 130. Tren. ultimo et I cap. red- denda singula singulis). O utinam totus in fe- tum effluam et pascatur solacio lacrimarum dolor meus, deducant oculi nostri aquam, deficiat in dolore vita nostra et animi nostri in gemitibus, quia vox lamentacionis audita est de Syon, ad cuius ictum subito totus orbis intremuit et inge- muit tam tethri rumoris et infausti ominis no- vitate attonitus et perculsus, unde et verba me: dolore sunt plena et sagitte domini in me sunt, quarum indignacio ebibit spiritum meum (Job VI cap.. Sed quid ni precor sagitte domini in me sunt, sagitte non quidem parvulorum facte sunt plage mee, sed sagitte forcium arcum ten- dencium et pugnancium bellatorum, sagitte in- quam penetrabiliores omni gladio ancipiti, du- riores tenebre et omni incisivo ferro duriores, dum videlicet in hoc lugubri occasu cesareo do- lor dolori, gemitui gemitus, angustiis anxietas absque omni prorsus consolaeionis antidoto so- ciantur, dum dampnis dampna succedunt. et. in- commodis incommoda cumulantur. Et quod ce- teris inconmiodis asperius. reputo, dum. tumul- 22