z 46 stránek
Titul
I
II
III
Předmluva
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
Edice
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
Obsah
43
Název:
Tetragonus Aristotelis: konciliaristický projev s počátku velikého církevního rozkolu
Autor:
Bartoš, František
Rok vydání:
1916
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
46
Počet stran předmluvy plus obsahu:
III+43
Obsah:
- I: Titul
- 1: Předmluva
- 12: Edice
- 43: Obsah
Strana 16
16
excessus de longo sibi tempore notos corrigere, emendare et in melius
reformare proponens, multa duxit ordinanda, que tunc quasi per universum
sunt divulgata.1 Sed ecce vulpes duplex cum vulpibus aliis dictam ferre
non valentes ipsarum reformacionem, ad divorcium procedunt, similis
Abner quilibet eorum, qui promocioni Dauid, viri boni et a deo electi in
regem, se opposuit, in fine tamen mala morte mortuus est. III. Regum IIII."
Fundis furtive se transferunt, maritum alium, quantum in eis est, dant
nostre matri, R(ob.) Gebennensem,3 pro quo cuilibet nostrum dicit propheta
Ezechiel XVIIII:4 „Et tu, fili hominis, assume planctum super principes )
Israel, et dices: Quare mater tua leena inter leones cubavit?" Et eduxit
unum de leunculise) suis, et leo factus est, et didicit capere predam homines-
que comedere et devorare.“ Modus absencium convocandi, et qui in Romana
curia1) cum Vrbano remanserant, habendi, et qualiter cuilibet fingebaturs)
secrete ipsum esse electum,5 tacendus est, quia satis notus. Primiss suis
contradicendo scriptis scribunt 1) per orbem universum matrimonium
primum nullum fuisse, sed hoc secundum sanctum et iustum. Quod cum
ad Karoli, Francorum regni occupatoris, noticiam pervenisset, gavisus
est in immensum, sciens ex hac secunda eleccione et intrusione se esse
papam, ad suum nutum prelaciones, dignitates et beneficia conferri eciam
indignis et immeritis, privilegia et favores quoscumque se obtenturum,
sciens insuper se esse dominum omnium ecclesiasticorum proventuum
potissime sui usurpati1) regni, in memoria sua fixe retinens hec supradicta
antecessores suos a Bonifacio octavo et aliis, in urbe Roma residentibus,k)
non pro libito voluntatis fuisse obtentos,) scribit festinanter universis
principibus, dictum divorcium rite fuisse celebratum et secundum matri-
monium sanctum et iustum. Quod per consilium prelatorum dicti regni
se dicebat reperisse, quorum convocacionem fecisse fertur.6 Sed affectatus
et per affectatos conclusit, nullo scrutinio, nulla induccione facta, sicut in
talibus fieri solet et debet. Quod si fecisset, securius processisset. In morte
tamen errasse se videns et penitens, hec verba protulisse fertur: „Nescio,
si erravi in facto et in determinacione istorum summorum pontificum,
sed protestor, quod volo mori tanquam bonus Christianus. Quare de supra-
dicto facto refero me determinacioni sancte matris ecclesie et super hoc peto
michi fieri publicum instrumentum, quod ostendi volo in concilio generali“.
1 Iam in instructionibus citatis de mense Septembri haec allegantur l. c. art. 9.
— 2 II. Re II. 8.—III 30. — 3 vide adnotationem 11 p. 15. — 4 v. Eze XIX.
1—3. — 5 cf. Theod. de Nyem, de schismate. ed. G. Erler 125 et Valois op. cit. I.
79. — 6 cf. N. Valois. La France et le grand schisme d'Occident. I. 114. — 7 l. c.
I. 326—7.
a) a H. — b) deest E. — c) filios E. — d) in vulg. sequitur: in medio leuncu-
lorum enutrivit catulos suos. — e) leomculis E. — f) in Roma E. — g) quilibet
fingebat E. — h) primus H. — i) scribis H. — 1) suo usui pati regi H. — k) ante-
cessores suos id est Bonifacium octavum et alics in urbe Roma residentes H. —
1) pro obtinuisse.