z 141 stránek
Titul
1
2
3
4
Předmluva
5
6
Studie
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
41
42
43
44
45
46
47
48
49
50
51
52
53
54
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
Edice
75
76
77
78
79
80
81
82
83
84
85
86
87
88
89
90
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
104
105
106
107
108
109
110
111
112
113
114
115
116
117
118
119
120
121
122
Literatura
123
124
125
126
127
128
129
130
Rejstřík jmenný
131
132
133
134
Rejstřík věcný a termínů
135
136
137
138
139
140
Obsah
141
- s. 85: … 75 (Tomaschek, Deut. Recht 280), jihlav. práv. kn. 257 (Tomaschek, Oberhof Iglau 149), Schwabenspiegel (Lassberg) 98, 176, 201. 86 Item si aliquis…
- s. 129: … Iglau, 1859 (cit. jihl. pr.). Emil Týž, 129 Týž, Der Oberhof Iglau in Mähren und seine Schöffensprüche aus dem XIII. XVI. Jahrhundert,…
Název:
Tak řečené norimberské právo v Čechách
Autor:
Mendl, Bedřich
Rok vydání:
1938
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
141
Počet stran předmluvy plus obsahu:
141
Obsah:
- 1: Titul
- 5: Předmluva
- 7: Studie
- 75: Edice
- 123: Literatura
- 131: Rejstřík jmenný
- 135: Rejstřík věcný a termínů
- 141: Obsah
Strana 85
85
et annona de paleis non purgata, et calices aut res ecclesie, ille cum suo pileo,
scilicet Iudeus, se mortem furis senciat incidisse.4
Item si mulier furtum comiserit, illa sepelietur viva.
Item si sacerdos vel homo ordinatus furtum comiserit, ille episcopo terre pre-
sentetur ad carcerem perpetuum, et si iterum in furtu repertus fuerit, tunc ei
corona deponetur et sicut alter fur iuguletur.
Item si aliquis accusatur, ille se expurgare tenetur et exibere mettercius
viris ydoneis, quibus est fides plena adhibenda.5 Versus: Fur non est latro, qui
nocte subtrahit atro.
Cap. III.
Item si unus vulnerat alium et accusat eum coram iudicio, et idem accusatus
intendit iurare pro vulnere, tunc idem, quis accusatur, si carere non vult, oportet ex
iure, ut actor cause prius iuret, quod hoc vulnus, quod tercia die proposuit et
illum accusavit, quod hoc non fecerit causa alicuius invidie aut peccunie vel
ex induccione alicuius, et sic idem primum prestet iuramentum, quod voreut di-
citur, tunc ille iuret vel pro vulnere componet, pro vulnere grossos XX et iudici
quadraginta, et portet inimicicias illius.1
Item si idem invitus iurat, tunc amicus, cum stat ante crucem, potest dicere:
Ego nolo, quod iuret. Ego sum ille, si est cum favore vestro, domine iudex, volo
satisfacere secum, ut iura exigunt et requirunt“, et sic componat amicabiliter et
non sena, id est frisula.
Item si aliquis accusatur pro vulnere, quod vulgariter ad lende se extendit,
ille habet inducias annum et diem, ut cognoscetur, quo modo idem lende infra
tempus se habeat et extendat.2
Cap. IV.
Omnia vulnera, homicidia, fraus et perfidia, incendia et rapina et omnes
alie cause, quas volunt conquerri cum hominibus supra maius ius, ille tenetur poni
die tercia et non quarta. Si die quarta, tunc manu sola hec sunt iudicanda.
4) Srov. Otak. (Rössler) 127 (100), priv. žid. kr. Přemysla Otakara II. z r.1254
(Čelakovský, Privilegia měst Pražských str. 6 čís. 3), priv. židů brněn. z r. 1268 čl. 5
(Rössler 368), Schwabenspiegel (Lassberg) 261.
5) Srov. brněn. práv. kn. 549 (Rössler 259), jihl. pr. 47 (Tomaschek, Deut. Recht
240 a d.).
III.:
a) M: exigunt et requirunt, Kl: requirunt et exigunt.
1) O přísaze „křivé žaloby“ srov. výše str. 68, Jan z Gelnhausen v německém
překladu Horního práva krále Václava odstavec o ní nadepsal: „Von dem voreide, der do
heisset calumpnia" (Zycha, D. böhm. Bergrecht II. 241).
2) Srov. Otak. (Rössler) 21 až 24 (11), brněn. práv. kn. 265 a d., 718 a d. (Röss-
ler 122, 123, 328 a d.), jihl. pr. 75 (Tomaschek, Deut. Recht 280), jihlav. práv. kn. 257
(Tomaschek, Oberhof Iglau 149), Schwabenspiegel (Lassberg) 98, 176, 201.