z 163 stránek
Titul
I
Edice
761
762
763
764
765
766
767
768
769
770
771
772
773
774
775
776
777
778
779
780
781
782
783
784
785
786
787
788
789
790
791
792
793
794
795
796
797
798
799
800
801
802
803
804
805
806
807
808
809
810
811
812
813
814
815
816
817
818
819
820
821
822
823
824
825
826
827
828
829
830
831
832
833
834
835
836
837
838
839
840
841
842
843
844
845
846
847
848
849
850
851
852
853
854
855
856
857
858
859
860
861
862
863
864
865
866
867
868
869
870
871
872
873
874
875
876
877
878
879
880
881
882
883
884
885
886
887
888
889
890
891
892
893
894
895
896
897
898
899
900
901
902
903
904
905
906
907
908
909
910
911
912
913
914
915
916
917
918
919
920
921
922
Název:
Regesta diplomatica nec non epistolaria Bohemiae et Moraviae. Pars VII, (1358-1363). Fasciculus V, (1362-1363)
Autor:
Mendl, Bedřich; Linhartová, Milena
Rok vydání:
1963
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
163
Počet stran předmluvy plus obsahu:
I+162
Obsah:
- I: Titul
- 761: Edice
Strana 794
794
Regestu Bohemiae et Moraviae.
sigilla nostra, videlicet abbatisse el conventus predictorum, presentibus sunt appensa.
Dat. Prage a.d. millesimo trecentesimo sexagesimo secundo.
Orig. desideratur. Ex libro privilegiorum civitatis Melnicensis ms. XVI saec. (fol. 4) ed. Čelakovský,
Cod. iur. mun. II p. 580 n. 401. Ib. etiam versio bohemica (fol. 23°). — [L].
1312) 1362.
Venceslaus abbas et conventus monasterii in Sedlec, ord. Cisterciensis, Pragensis dioec.,
Henslino, civi civitatis Novae Coloniae (Kolin/Labem), 15 gr. census annui super tribus molen-
dinis prope Coloniam, videlicel Hroby aliosque duos, assignat.
Barbora Gruberová od Hory okázala list vidimus pod Horských přísežných pečetí,
v němž Václav opat a konvent kláštera Sedleckého [zapisuje] Henzlínovi, měštěnínu Nového
Kolína, 15 gr. úroku na třech mlýních u Kolína, totiž Hroby a jiných dvú, za 120 sex. gr.
Dat. a. d. 1362.
Cop. saec. XV in ms. sign. XVII A 15 Pragae in bibliotheca publica. — Ed. Palacký, Registra zápi-
sů r. 1453, Arch. Čes. 1I p. 201. — Extr. Čelakovský, Cod. iur. mun. II p. 641. — [L].
1313) 1362 s. d.
Jaroslaus de Čečovice profitetur se duo prata in villa Kunějovice abbati et conventui mona-
sterii Cladrubensis necnon Paulo de Hostětice, Zdislao de Brod(?) et Guillelmo de Služetin (?)
vendidisse seque et suos compromissores haec bona commodo dicti abbatis et conventus in tabulas
terrae inscripturos esse promittit; si autem Karolus imperator et rex hanc venditionem non com-
probaret, vel si aliquis dominorum se contra eam obtulerit, se et compromissores suos pecuniam
monasterio et dictis nobilibus reddere velle obligat.
In nom. dom. am. Ego Jaroslaus de Czaczelbicz recognosco t.p.u., quia vendidi duo
prata mea in Czunielbicz rev. v. d. abbati Cladrubiensi totique conventui eiusdem claustri
necnon nobb. vv. Paulo de Hostyeczycz, Zdislao de Brobra, Wyllemiro de Zluzetan pro
quadraginta minus tribus sex. gr. den. Prag. monet a]e et illa prata duo debeo et teneor iure
terrestri disbrigare simul cum amicis meis et antedictis libertatibus, ut imposuit littera
nostra expressum etc.(!). Quod promitto et mecum promittunt et compromittunt nobb. vv.
Hynko de Bubella, Dobrohostus de Melmoym, Nyepro de Merkrzyn sibi d. Raczkoni praeli-
bato simul cum complicibus suis iamdictis antedicta prata in tabulas terrae infra unum annum
seu quam totius potest inprimere sine qualibet occasione et intitulatione. Sin autem d. im-
perator, dominus noster gratiosus, praefato d. Raczkoni voluntatem ad hoc gratiosam non
praebuerit et assensum, vel si aliquis dominorum aliorum contra praedictum abbatem in
lites se obtulerit seu obtulerint et contentiones sibi in praeiudicium et in periculum et in
scandalum ita, quod memoratus abbas simul cum conventu antedicto sepe dicta prata
possidere ad plenum non posset et sine strepitu iudicii et querella, extunc ego Jaroslaus
praedictus nominata prata pro usu meo accipiam et usurpabo et sibi d. Raczkoni necnon
et conventui simul cum nominatis honn. viris peccunias praefatas, videlicet quadraginta
minus tribus sex., per annum ab acceptatione praedictorum pratorum debeo persolvere simul
cum complicibus meis commemoratis et expagare sine omni mali dolo; quod si nos facere
non contigerit, quod absit, extunc illo facto nostrae fidei et honoris simus transgressores.
In cuius rei testimonium praesentem paginam nostris sigillis iussimus communiri. Dat. et
act. a. d. millesimo trecentesimo sexagesimo secundo qui (!) et supra.1)
Orig. desideratur. Cop. saec. XVII in copiario monasterii Cladrubensis, Pragae olim in bibliotheca
Nat. et univ., sign. II A 10 fol. 150 n. 74, nunc vero in archivo publico centrali sign. ms. 3471 a. — [L].
1) Praecedunt litterae, 6. die m. aug. a. 1360 datae, quas supra sub n. 601 typis excusas invenies.