804 Regesta Bohemiae et Moraviae. Ego Wolflinus Meinhardi, iudex Nove civitatis Pragensis, n.f.u. ,quod hereditates et villas nostras infrascriptas vendidi meo meorumque heredum et amicorum nomine, quo- rum interest, per omnia, prout in terre tabulis de verbo ad verbum continetur in hec verba: Wolflinus Meinhardi, iudex Nove civitatis Pragensis, protestatus est coram beneficiariis Pragensibus, quod hereditates suas, videlicet 7wol et Obrowez villas, modo ex novo per locacionem coniunctas in unam villam et redactas, et eciam villam, que dicitur Stymirzicz, cum omnibus curiis, rusticis, cum agris, pratis, silvis, pascuis, piscinis, rivis, montibus, valli- bus, agris cultis et incultis, rubetis, comunitatibus, thabernis, iudicio, emendis, honoribus, flumine Multavie adiacenti (!), venationibus, piscationibus, metis, limitibus et graniciis, prout ab aliis bonis seu hereditatibus circumadiacentibus circumferentialiter sunt distincta et limitata, censibus, qui modo sunt vel qui in futurum fieri poterunt, et cum omnibus utilita- tibus, iuribus et pertinenciis ac omni dominio et libertate ad ea pertinentibus vendidit venn. et religg. vv. dd. et frr. Johanni abbati totique conventui monasterii b. Marie virg. Aule Regie, ord. Cist., qui modo sunt et pro tempore erunt, pro mille trecentis et quinquaginta sex. gr. Prag. den. Quamquidem pecuniam idem Wolflinus fassus est se ab eis integraliter, ple- ne et ex toto percepisse et eisdem de dictis hereditatibus hereditarie condescendit. Quas- quidem hereditates eis debent et fideiubuerunt disbrigare ipsemet Wolflinus et cum eo Wenceslaus et Wolframus, filii et heredes ipsius, ab omni homine omnes insolidum iure terre et specialiter otsutye; quod si non disbrigarent, extunc Pragenses beneficiarii ipsos d. Jo- hannem abbatem, vel qui pro tempore fuerit, et conventum monasterii supradicti vel ipso- rum successores debent inducere super hereditates disbrigatorum ubicumque habent absque omni citacione tamquam iure obtento in tercia parte plus pecunie supradicte. Et ego Wol- flinus supradictus promitto meo et meorum heredum ac amicorum nomine, quorum interest vel interesse posset, omnia supradicta rata et grata habere, tenere et inviolabiliter observare sub mee fidei puritate, nec umquam ullo tempore per me vel alium seu alios verbo nec facto nec aliquo ingenio seu auxilio oculte vel manifeste quippiam in contrarium attemptare. Quibus omnibus et singulis suprascriptis ipsis dominis renunccio et cedo nomine quo supra tamquam legitimis emptoribus et dico me ammodo ibidem nullum ius habere nec obtinere, prout in hiis scriptis et in terre tabulis plenius est expressum. In cuius rei testimonium sigil- lum meum nec non Wencezlai et Wolframi, filiorum et heredum meorum predictorum, et ad peticionem meam sigilla prudencium vv. Bohunconis dicti Sulconis et Heinlini braseato- ris, iuratorum Nove civitatis supradicte, presentibus sunt appensa. Dat. et act. Prage a. d. millesimo trecentesimo sexagesimo tercio quarta fer. in vigilia Purificacionis b. Marie virg. glor. Orig. perg. cum 5 sigg. de cera comm. in press. perg., quorum 4) valde laesum, 5) avulsum olim in archivo monasterii Aulae Regiae, postea in bibliotheca Nat. et univ., sign. 311, nunc vero in archivo publico centrali Pragae. In dorso manu saec. XV: Littera super Swol, manu recent.: Hobrobecz et Sthimericz. Sigilla: I) in clipeo ala cum galea cum fasce pennarum; † S. WOLFLINI. FILII. MEIN- HARDI. 2) ala cum fasce pennarum; † S. WENCESLAI. FILII. WOLFLINI. 3) idem ut 2; S. WOLLRAMI. FILII. WOLIIIII. — Ed. Tadra, Listy kl. Zbraslavského p. 126 n. 169. — Teige, Základy st. mistopisu Pražského 1 p. 287 n. 47. — Extr. Schubert, Urkundenreg, aus d. ehem. Archiven d. auf- gehobenen Klöster Böhmens p. 124 n. 949. — HU — [L]. 1332) 1363 febr. 1. (Avinione). Guillelmus Laval, clericus Claramontensis dioec., procurator Johannis de Marelio (Mure- lio), archidiaconi in ecclesia Pragensi, profitetur nomine procuratorio dictum Johannem se ad solvendum medietatem fructuum praedicti archidiaconatus Pragensis circa festum Nativitatis domini proxime venturi obligatum esse. Die prima m. febr. (MCCCLXIII) Guillelmus Laval, cler. Claromontensis dioc. — Ex arch. Vat. Collect. Alam. 1361—1364 n. 6 fol. 63v ed. Jenšovský, Mon. Boh. Vat. III p. 57 n. 78. — [L]. —.