488 Regesta Bohemiae et Moraviae. berg, Petrus de Janowitz, seren. principis d. Anne, Romanorum imperatricis et Boemie regine, magister curie, et Thymo de Koldicz, imp. camere magister, recognoscimus t. p.u., quod quia seren. ac invict. princeps et dominus, d. Karolus quartus, div. fav. clem. Roma- norum imperator semp. aug. et Boemie rex ill., dominus noster graciosus, animo delibe- rato—— nob. v. d. Petro de Michelsperg, suis meritis exigentibus, talem graciam dignatus est facere specialem et ad hoc suum tamquam rex Boemie suo, heredum et successorum suorum, regum Boemie, nomine graciosum adhibuit consensum pariter et assensum, quod ipse cum nob. Margareta puella de Weleschin congressus est et bona sua cum oonis ipsius univit iuxta consuetudinem, actenus in regno Boemie observatam, taliter, quod si prefatam puellam Margaretam non relictis heredibus legitimis prefato d. Petro pre- mori contigerit, extunc bona ipsius Margarete, videlicet castrum Weleschin cum omnibus pertinenciis, iuribus, dominio et utilitatibus suis universis ad prefatum d. Petrum, heredes el successores suos legitimos iuxta prefatam regni Boemie consuetudinem devolventur, tali tamen condicione, quod, dum huiusmodi bona ad eundem d. Petrum, heredes et successores suos legitimos sic fuerint devoluta, eadem bona ipsi a prefato d. nostro imperatore tamquam rege Boemie, heredibus et successoribus suis, Boemie regibus, et a regno et corona Boemie in feudum suscipere debeant perpetuo et tenere omni eo modo et iure, quibus alii barones regni Boemie a prefato d. nostro imperatore tamquam rege Boemie, regibus, regno et corona Boemie tenere sua feuda consueverunt. Et prefatus d. Petrus eorundem beneficiorum bene gratus, que dictus dominus noster imperator sibi de benignitate solita dinoscitur impendisse, bona sua libera, videlicet ambo castra Ratny et civitatem Huscz cum omnibus et singulis pertinenciis, iuribus, dominio et utilitatibus suis ab eodem domino nostro impe- ratore tamquam rege Boemie, heredibus et successoribus suis, Boemie regibus, et a regno et corona Boemie suo, heredum et successorum suorum nomine suscepit in feudum, et idem dominus noster imperator tamquam rex Boemie suo, heredum et successorum suorum, regum Boemie, nomine prefatum d. Petrum suo, heredum et successorum suorum nomine de eisdem feudis investivit, per eundem d. Petrum, heredes et successores suos habenda et tenenda perpetuo omni eo modo et iure, quibus, ut premittitur, alii barones regni Boemie a prefato domino nostro imperatore tamquam rege Boemie, regibus, regno et corona Boemie tenere sua feuda consueverunt, sicut prefatus d. Petrus pro se, heredibus et succes- soribus suis dicto domino nostro imperatori tamquam regi Boemie, heredibus et successo- ribus suis, Boemie regibus, regno et corone Boemie super eo subieccionis, fidelitatis, obediencie et homagii corporale solitum et debitum prestitit iuramentum, requirens nos prefatus d. imperator et mandans nobis et nostrum cuilibet seriose, ut ad habundacioris cautele presidium in testimonium et perpetuam premissorum memoriam sigilla nostra presentibus appendere deberemus. Nos igitur ad requisicionem et speciale mandatum eiusdem domini nostri imperatoris sigilla nostra presentibus appendenda duximus ad perpetuam memoriam et evidens testimonium omnium premissorum. Dat. Nuremberg a. d. millesimo trecentesimo sexagesimo primo sabbato ante dominicam, qua cantatur Letare Jerusalem. Orig. cum 6 sigg. in press. perg. olim in archivo Buquoyano in Nové Hrady, sign. Fach 24 Fasc. I N. 2965, nunc vero in archivo publico in Třeboň. Sigilla: 1) de cera rubra, 2), 3) de cera viridi comm. impressa, 4), 5) de cera rubra comm. impressa, vide litteras praecedentes 5), 6). — Ed. Klimesch, Die Herren von Michelsberg als Besitzer von Weleschin, MVGDB 23 p. 122 n. 6. — HU— [MJ. 815) 1361 mart. 6. Brunae. Johannes, marchio Moraviae, villam Velký Týnec, Žešov, Výšovice cum earum pertinentiis omnibus pro villa Biskupice et Kamenná Horka cum capitulo ecclesiae Olomucensis commutat. Johannes, dei gr. marchio Moravie, ad perpetuam rei memoriam. Iusticie diffinicio dicitur unicuique reddere, quod suum est et quod quisque sibi non vult fieri, alteri caveat