z 193 stránek
Titul
I
Edice
401
402
403
404
405
406
407
408
409
410
411
412
413
414
415
416
417
418
419
420
421
422
423
424
425
426
427
428
429
430
431
432
433
434
435
436
437
438
439
440
441
442
443
444
445
446
447
448
449
450
451
452
453
454
455
456
457
458
459
460
461
462
463
464
465
466
467
468
469
470
471
472
473
474
475
476
477
478
479
480
481
482
483
484
485
486
487
488
489
490
491
492
493
494
495
496
497
498
499
500
501
502
503
504
505
506
507
508
509
510
511
512
513
514
515
516
517
518
519
520
521
522
523
524
525
526
527
528
529
530
531
532
533
534
535
536
537
538
539
540
541
542
543
544
545
546
547
548
549
550
551
552
553
554
555
556
557
558
559
560
561
562
563
564
565
566
567
568
569
570
571
572
573
574
575
576
577
578
579
580
581
582
583
584
585
586
587
588
589
590
591
592
Název:
Regesta diplomatica nec non epistolaria Bohemiae et Moraviae. Pars VII, (1358-1363). Fasciculus III, (1360-1361)
Autor:
Mendl, Bedřich; Linhartová, Milena
Rok vydání:
1958
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
193
Počet stran předmluvy plus obsahu:
I+192
Obsah:
- I: Titul
- 401: Edice
Strana 574
574
Regesta Bohemiae et Moraviae.
961) 1361 iul. 20. Diesberg.
Rupertus senior et Rupertus iunior, comites palatini Rheni, se ad certum tempus nulla
sponsalia de Ruperto, dicti Ruperti iunioris filio, facturos esse promittunt, ut cum Elisabeth
Karoli imperatoris et regis filia matrimonio iungi possit.
Wir Ruprecht der eltere, von gots gn. pallenczgreff bii Rine, des heil. Romschen
richs obirster trozzeze und herzog in Beyhern.., und wir Ruprecht der iunger, von derselben
wirdecheit pallenczgreff bii Rine und herczog in Beyhern, bekennen und tun kunt —
— und
wan der allerdurchl. hochgeborn furste und here h. Karl, Romscher keyser —
kunig ze .. Beheim, unser lieber gnediger here, begert sich zu uns sunderlichen ze frunden
mit kuntschaft unser kinde beydersite also, daz der obgenante unser gnediger here keyser
Karl maint und begert syne dochter .. Elsabeth ze geben unsers, herczogin Ruprechts des
iungern egenanten, sone mit namen Ruprechten zù eyme eliche wibe, doch das wir herczog
Ruprecht der iungere dûn das mit rate des obgenanten herzogin Ruprechts des eltern,
unsers vettern, haben wir, die obegenanten herczogin .. Ruprecht der eltere und Ruprecht
der iungere .., geheizzen und geheizzen ouch mit orkund dis brieffs bii unsern gûten truwen
an eydes stad, das wir den egenanten Ruprechten, der da son ist unsers, herczogin Ruprechts
des iungern, hie zwischen von s. Jacobs tage, der schierste kompt, uber eyn ganczes iar
nyendert anderswa geben noch verloben sollen noch wollen darumb, ob der furgenante
unser gnediger here keyser Karl und wir in der egenanten ziit ubereynkomen mogen mit
unsern furgenanten kinden. Geben zum Dillisberge do man zalte von Cristi geburthe drüc-
zehen hundert iare dornach in dem eyn und sechzigisten iare an dem nehsten dinstage
fur s. Jacobs tage.
Orig. perg. cum 2 sigg. rott. de cera rubra comm. impress. in press. perg. Pragae in archivo coronae
regni Bohemiae. In dorso manu saec. XIV: Affinitas inter imperatorem et palatinos Reni. — IMJ.
962) 1361 iul. 20.
Frater Berchtoldus de Germer, commendator monasterii ord. s. Johannis Hierosolimitani
Brunae, Andreae, civi Brunensi, pratum in villa Lešany vendit ius reemptionis usque ad
festum s. Georgii proxime venturum monasterio reservans.
—
Ego fr. Perchtoldus de Germer, commendator in Brunna, recognosco publice
quod vendidi rite ac racionabiliter discr. v. Andree, civi Brunnensi, quondam iudici in
Lavschan, ac heredibus suis pratum unum situm in Lavschan, quod quondam fuit Haynlini
de Wischaw pie mem., pro duabus mar. gr. den. Prag. moravici numeri et pagamenti sub
tali condicione, quod si ego dictus Perchtoldus vel aliquis successorum meorum vellet vel
posset eximere supradictum pratum ante festum s. Georii proxime supervenientis pro
tercia dimidia marca, extunc supradictus Andreas vel heredes sui debent nobis restituere
ipsum pratum absque ullo impedimento seu dilacione. Si vero infra supradictum tempus
sepedictum pratum redimere non possumus, tunc sepedictus Andreas vel heredes sui
debent possidere ipsum pratum iure hereditario vendendo, possidendo vel quocumque alio
modo pro sua voluntate disponendo. In huius rei testimonium sigilli mei necnon discr
v. Nicolai Ebrami, protunc temporis scabini, feci appensione muniri. Dat. a. d. M'CCC"
LXI° fer. III ante festum s. Jacobi.
Orig. perg. cum 2 sigg. rott. de cera comm. in press. perg. olim in archivo Melitensium Pragae, nune
vero in Orlík Vl. depositum: archivi Melitenses Rep. 47 sign. XXXVIII n. 37 servatur. Sigilla: 1) figura
cuiusdam angeli in throno sedentis; S FRIIIII.../PJERTOLDI- DE GERMER. 2) in clipeo qualtuor
arbores; IS/NICOLAI EBRHIII.— HU — [LJ.