Annus 1360 dec. 14. — 21. 445 et Johannes, dei gr. marchio Moravie. (Sequuntur litterae 5. die m. Karolus quartus sept. a. 1360 dalae, vide supra n. 622). Idcirco magestatem vestram attencius deprecamur, quatenus eisdem literis ad peticionem et instanciam dicti ducis Austrie seu aliorum, quibus ipse vices suas in hac parte duxerit commitendas, benivolum consensum apponere, vel si opus fuerit, ipsas tamquam Boemie rex, Sacri imperii archipincerna et princeps elector pro vestra nostraque securitate communi et ducis Austrie memorati approbare et ratifi- care dignemini iuxta vestri officii debitum et honorem. In cuius rei testimonium sigillum nostrum presentibus duximus appendendum. Act. Nuremberg a. d. millesimo trecen- tesimo sexagesimo, ind. XIII, die XIIII m. dec. Orig. perg. cum sig. Johannis, marchionis Moraviae de cera rubra in press. perg. servatur Vindo- bonac in archivo publico Rep 1. — Ed. Steyerer, Comment. pro hist. Alberti 11 p. 315. — Brandl, Cod. dipl. Mor. IA p. 157 n. 215. Extr. Lichnowsky, Geschichte d. Hauses Habsburg IV p. 600 n. 238. HIU — [LJ. 739) 1360 dec. 21. Norimbergae. Karolus imperator et rex Johannem Delphinum, ducem Venetiae, consiliumque civium el communitalem dictae civitatis hortatur, ut Conrado Weit, civi Pragensi, cuprum quondam Johanni Smaus, civi Pragensi, ablatum restituant, qui Conradus relictam praefati Johannis Smaus uxorem duxit. — — Nobili Joanni Delphino duci necnon honn. consilio et communitati civitatis — Fideles dilecti! Scripsit vobis iamdudum — Venetiarum, nostris et imperii Sacri fidd. dill.! nostra sublimitas adeo seriose, quod extimabat firmiter votis cesareis, utpote rationabilibus, vos promptis affectibus acquiescere debuisse, ut videlicet Joanni dicto Smaussz, quondam civi Pragensi, cuprum suum tunc apud vos arrestatum liberum dimittere sibique restituere deberetis. Cuius nuntii nostras litteras defferentes, quod merito maiestati nostre displicuit, super intentione nostra non solum a vobis cum grandi sumptuum et laborum dispendio inaniter sunt reversi, verum etiam exhortationes ad vestros concives tunc in nostra curia constitutos pro parte nostri culminis seriose super hoc habite minime profecerunt. Quia igitur dictus quondam Joannes inter hec diem clausit extremum et Cunradus dictus Voeytt, civis Pragensis1), fid. noster dil., relictam eius assumpsit legittime in uxorem, ac per eamdem et ipsius dictique Joannis filios tutor et procurator in presenti negotio est electus, super tantis laboribus atque sumptibus pro dicto cupro iam factis de bonitate nobis innata, nostris fidelibus tam iusto quam pio compatientes affectu, fidelitatem vestram ex abundanti seriose requirimus et monemus ac per imperialia vobis scripta mandamus, quatenus absque ulterioris subterfugii et more dispendio dictum cuprum incontinenti exoccupari et liberum ab omni arrestatione dimitti eidemque Cunrado aut eius nuntio, latori presentium, vice uxoris sue predicte ac filiorum eiusdem, quorum ipse tutelam in hac parte ad preces eorum assumpsit, plene restitui procuretis, facturi taliter, ut super hoc maiestatem nostram amodo non opporteat impulsari. Super quo vestrum per predictum latorem nostro culmini rescribi volumus finale responsum; nam si ex tali responso serenitas nostra perceperit vos memoratum Cunradum eiusque uxorem et filios antedictos maioribus adhuc velle permittere fatigari fastidiis, eorum indempnitati opportunis constituemus remediis provideri, etiam si id in vestrum contingat et vestrorum incommodum redundare. Dat. in Norumberg die vigesimo primo m. dec., regn. nostr. a. quintodecimo, imperii vero sexto. Ex cop. in archivo publico Venetiae sign. Commemoriali VI 2 p. 319 ed. Winkelmann, Acta imperii inedita p. 550 n. 863. — Reg. imp. VIII 6215.— ILj. 1) Conradum Weit de Vindobona, eius uxorem et heredes Karolus imperator et rex 13. die m. iunii a. 1360 in cives Maioris civitatis Pragensis recepit; conf- supra n. 546.