z 209 stránek
Titul
I
Edice
193
194
195
196
197
198
199
200
201
202
203
204
205
206
207
208
209
210
211
212
213
214
215
216
217
218
219
220
221
222
223
224
225
226
227
228
229
230
231
232
233
234
235
236
237
238
239
240
241
242
243
244
245
246
247
248
249
250
251
252
253
254
255
256
257
258
259
260
261
262
263
264
265
266
267
268
269
270
271
272
273
274
275
276
277
278
279
280
281
282
283
284
285
286
287
288
289
290
291
292
293
294
295
296
297
298
299
300
301
302
303
304
305
306
307
308
309
310
311
312
313
314
315
316
317
318
319
320
321
322
323
324
325
326
327
328
329
330
331
332
333
334
335
336
337
338
339
340
341
342
343
344
345
346
347
348
349
350
351
352
353
354
355
356
357
358
359
360
361
362
363
364
365
366
367
368
369
370
371
372
373
374
375
376
377
378
379
380
381
382
383
384
385
386
387
388
389
390
391
392
393
394
395
396
397
398
399
400
Název:
Regesta diplomatica nec non epistolaria Bohemiae et Moraviae. Pars VII, (1358-1363). Fasciculus II, (1359-1360)
Autor:
Mendl, Bedřich; Linhartová, Milena
Rok vydání:
1955
Místo vydání:
Praha
Česká národní bibliografie:
Počet stran celkem:
209
Počet stran předmluvy plus obsahu:
I+208
Obsah:
- I: Titul
- 193: Edice
Strana 288
288
Regesta Bohemiae et Moraviac.
patres sancti sanxere mundanis strepitibus ac virorum non debere cetibus pro querendis
aut agendis temporalibus inmisceri, hinc enim salus nobis eterna promittitur, hinc nostri
culminis exaltacio felici processu feliciter prosperatur, dum ille sub quietis amenitate vitam
in dei servicio ducunt pacificam et liberate a mundi turbinibus pro nostra incolumitate
pariter et salute preces valent“) assiduas ad Altissimum ex mundis cordibus iocundas offere.
Sane pro parte religg. Magdalene abbatisse et conventus mon. ad Misericordiam dei in Praga,
ord. s. Benedicti, devv. nobis dill., ad nostre nuper deductum extitit maiestatis auditum,
qualiter ipse dudum post obitum bone mem. ven. Johannis, quondam Olomucensis episcopi,
curiam sive domum ex opposito ecclesie s. Benedicti, ord. Cruciferorum fratrum domus
Theutonice, intra et circab)muros antiquos civitatis nostre Maioris Pragensis sitam, quam
olim idem episcopus .. abbatisse et conventui ac monasterio antedictis dedit et contulit
perpetuo possidendam, de speciali favore et consensu unanimi ven. Theodrico Mindensi
episcopo, principi, consiliario et dev. nostro dil., et post eum fid. nostro dil. Heinrico dicto
Fayst de Ratispona, civi Pragensi, ad amborum ipsorum vite tempora dederunt et conces-
serunt inhabitandam, tenendam pacifice et habendam. In qua quidem curia idem episcopus
Mindensis sumptuosa erexit edificia et ) notabiles structuras exstruxit, ad quod idem Heinri-
cus tam laboris studio quam sumptu proprio fideliter ministravit, propter quod .. abbatissa
et conventus predicti verisimiliter dubitantes, quod post obitum eorundem predicta curia
aliquo pretextu per quemcumque posset impeti, impetrari seu quomodolibet vendicari,
super hoc a nostra sibi pecierunt celsitudine graciosius provideri. Nos igitur attendentes,
quod dictus Mindensis episcopus, licet notorie administracioni et dispensacioni rerum et
pecuniarum nostrarum presideat easdemque ad nutum nostre maiestatis tam generaliter
dispenset, quam legaliter administret dictas tamen structuras et edificia non de nostro
erario, sed de pecuniis proprie persone sue intuitu, tam a nostra liberalitate in munere pro-
suis obsequiis, quam aliunde de susceptis a nobis ac per nos ei collatis redditibus acquisitis,
incepit pariter et perfecit, sicuti per racionem completam ab eo de nostris redditibus et
— — sanoque
eorum dispensacione nobis redditam clarissime nobis constitit atque constat,
principum, procerum, baronum et fidelium nostrorum consilio declaramus, statuimus et
edicto regio Boemie de certa sciencia auctoritate presencium ordinamus, quod predicta
curia post ipsius Mindensis episcopi necnon Heinrici dicti Fayst obitum statim et inmediate
sine contradiccione cuiuslibet ad abbatissam, conventum et monasterium antedictos redeat
et libere revertatur, abbatissa quoque et conventus prefati ad suum et monasterii sui pro-
fectum de illa tunc faciant libere et disponant sicuti de re propria, quod sibi et suo viderint
monasterio utilius expedire, nec possit eadem curia sive domus pretextu devolucionis in
fiscum seu alio quocumque quesito colore a nobis aut nostris heredibus et successoribus,
Boemie regibus, impetrari vel quomodolibet obtineri, decernentes irritum et inane, si dictam
curiam per quemcumque cuiuscumque dignitatis, condicionis vel status existat, a nobis vel
dictis heredibus et successoribus nostris impetrari vel obtineri contingat seu apud eandem
curiam contra presens maiestatis nostre decretum in dictorum .. abbatisse, conventus et
monasterii preiudicium sive gravamen quicquam quovismodo futuris temporibus attemp-
tari, privilegiis aut litteris, si que vel quas per ignoranciam, errorem aut alio quovismodo
sub quacumque forma forsan impetrari in contrarium seu dari contigerit, minime valituris,
que et quas in quantum presentibus obviare possent, nullam obtinere volumus quocumque
loco vel tempore firmitatem. —— Nulli ergo
—— Poena: quinquaginta auri puri, quarum
medietatem fisci nostri regalis Boemie, alteram vero .. abbatisse et conventus eorundem
usibus eo casu statuimus applicari ——. Signum etc. Testes huius rei sunt venn. Arnestus
Pragensis archiepiscopus, Johannes Olomucensis, Johannes Luthomuschlensis, imp. aule
cancellarius, et Maurus Corbauiensis eccl. episcopi; ill. Rydakarus Brunswicensis, Bolko
Swidnicensis, Bolko Opuliensis et Przimyslaus Teschinensis duces; spectt. Ulricus comes
de Helfenstein, Johannes burgravius Magdeburgensis; nobb. Jesco et Wanko de Warten-